In de laatste 4 weken van ons verblijf in de Cordillera moet de film in elkaar worden gezet. Dat heet de montage. Dus nu gaat Wiek elke dag naar zijn werk, en zijn Laurens en Giel meestal thuis. De foto’s zijn allemaal door Laurens gemaakt.

Laurens: We laten nu even zien hoe we wonen in Sagada.

Het huis waar we wonen is van buiten niet zo mooi maar van binnen is het prachtig. Giel heeft zijn plek al gevonden in de kamer mama al in de keuken, zie haar als ananasverkoopster.

Giel aan het ontbijt.

De weg naar ons huis.

Boodschappen doen.

Met school zijn we bijna klaar, we hebben elke morgen hard gewerkt.

We hebben ook een tweede huis. Grapje.

Giel: Nile en Oryan zijn onze nieuwe vrienden. De moeder komt uit Manilla en de vader uit Amerika. Ze zijn gek op voetbal en hebben ieder een super hero. Ze mogen niet spelen met geweren, de moeder vindt dat niet goed.

Laurens:
De kinderen maken van bloemen een kransje voor een vriend(in). Ze kunnen die bloemen in elkaar steken de krans op de foto heb ik gemaakt (Laurens).

Giel: In het weekend gaan we altijd naar de kleine waterval zwemmen. In de echo valley is het erg leuk je kunt er van alles roepen zoals van mama krijgen we rijs ....ijs ijs ijs.

Laurens: we hebben ook al souveniers gekocht. Een slangebotketting en een trom en een traditioneel schild, speer, bijl.

Laurens: Heerlijk we hebben nonnevotten!!!

Giel: We hebben potten gebakken bij de potterij.
Laurens : Ik heb al twee potten gebakken. Giel heeft een asbak gebakken. Mama heeft een pot gebakken (eerste poging al) en papa heeft ook een keer geprobeerd maar hij moest werken.

Giel : We zagen Hollandse koeien en we hebben ook een baby varken bij ons in de tuin.
We worden elke morgen wakker van het varken.

Van Laurens en Giel

Dus we zijn nu zo’n beetje aan het afronden. Ik (Wiek) ben ’s nachts nog meegeweest naar het rijstveld, om te filmen hoe de mensen het water moeten bewaken. Als het droog begint te worden, stelen de mensen soms het water van elkaar. Dat geeft dan een hoop ruzie. Het was heel mooi om ’s nachts in zo’n rijstveld te zijn, met een kampvuurtje, volle maan en de sterren. Nou ja, ik vond het mooi, voor de Igorot hier is het gewoon noodzakelijk...