Deze week hebben we het basisschooltje in het dorpje Bangaan bezocht. Hier gaan de kinderen uit Pidlisan, het dorpje waar we de filmopnamen maken, naar school. Bangaan ligt boven op de berg, Pidlisan ligt beneden, diep in het dal. Vooral bergopwaarts is het een heel vermoeiende klim. Wij deden er zo’n veertig minuten over, waarna we twintig minuten moesten bijkomen. De kinderen van Pidlisan echter rennen in de pauze tussen de middag dit zware pad ’even op en neer’. Voor hen duurt de tocht tien minuten, en na het eten rennen ze weer terug. Maar er zijn ook kinderen die op school overblijven om daar te eten.
Laurens en Giel hadden een hele presentatie over Nederland voorbereid.

Laurens: Yvon is aangekomen (vriendin uit Nederland) en ze bracht blaadjes van Holland mee. Ik heb er een middag op liggen zweten. Toen gingen we naar de klas.

We gingen naar klas 3 en klas 5 (bij ons is dat groep 5 en groep 7).
Klas 3 was erg enthousiast ,maar klas 5 was erg verlegen. Ik moest alles in het engels vertellen. Klas 3 was leuk. Ze wouden alles weten en ze waren verbaasd over de afstand. We hebben ook veel vragen gevraagd en ze moesten allemaal werken.

Ze hebben allemaal ongeveer dezelfde taken thuis maar bijna geen speelgoed. Soms alleen een pistool of meisjes een pop. Ze maken van bladeren een bal (zie foto).
Ik hoop dat ik een 10 voor engels krijg. Het was leuk!

Veel ouders werken beide en vaak komt het voor dat of vader, of moeder, of soms allebei, in het buitenland werken of langere tijd ver weg van huis werken. Bijvoorbeeld, mama werkt als kindermeisje in Jordanie, en Papa in Baguio (dat is vijf uur reizen). Mama komt dan een keer in de drie jaar voor twee weken naar huis. Deze kinderen wonen bij hun grootouders. Soms kunnen ze geen huiswerk maken omdat de grootouders hen niet kunnen helpen. Ze krijgen wel elke dag huiswerk.
De ouders werken in verschillende beroepen: huisvrouw, chauffeur, militair, politie-agent, verpleger, leraar, tuinman, mijnwerker of ergens in een naaifabriek. Maar de meeste ouders zijn boer, en iedereen heeft na zijn of haar werk nog een stukje land te verbouwen.
Alle kinderen staan zo rond 5 uur op, en moeten voor en na school de ouders of grootouders helpen, met kleren wassen, de vloer schrobben, de varkenskooi schoonmaken, rijst kloppen, rijst koken, voor kleine broertjes of zusjes zorgen of op het veld werken. Slechts 1 kindje kon spelen (zwemmen of voetballen); deze had namelijk heel veel grotere broers en zussen.
’s Zaterdags gaan alle kinderen met hun ouders naar de markt eten kopen of soms kleren. ’s Zondags is rustdag en velen gaan naar de kerk. In dit schooltje bidden ze niet aan het begin van de dag, wat elders wel gebruikelijk is. Dit komt omdat hier katholieke en protestantse kinderen door elkaar zitten en kinderen die met de traditionele religie worden grootgebracht.

Giel: Ik heb niks gedaan, alleen geschreven. Ik heb bijvoorbeeld een vlag getekend. er waren in klas 3 maar vier kinderen die speelgoed hebben (weinig he?)
Ze eten hier honden.
Als er oorlog is, staat de vlag omgekeerd, met rood boven. Normaal staat blauw boven, en als straf moeten ze ’Squat’ en dat is op de tenen moeten ze 5 minuten staan. En ’Pumping’ dat is aan de oren trekken 20 keer.

Giel bedoelt met "Squat"; een bepaalde straf die kinderen krijgen wanneer ze stout zijn of praten in de klas. Ze moeten dan bijvoorbeeld een minuut of vijf op hun tenen staan, de armen gestrekt voor zich uit houden en de knieën licht doorbuigen.
Bij "Pumping" moeten ze hun oren vastpakken en bijvoorbeeld twintig kniebuigingen maken.
In de vakantie, april tot en met mei, werken de kinderen thuis in het huishouden en op het veld. Sommigen gaan op vakantie naar Baguio of naar de zee.
Verjaardagen viert men niet zoals bij ons. Maar een enkeling krijgt een cadeautje. Je viert het met je eigen gezin. Sommigen nodigen andere kinderen uit, maar alleen als je het kunt betalen. Sommige kinderen vieren het bij opa en oma. Het belangrijkste is het eten. De meeste eten dan kip. Sommigen spaghetti, sommigen maïs en een enkeling cake. De meeste eten echter toch ook gewoon rijst. En een enkeling eet een bijzondere specialiteit, namelijk hond!
De kinderen in de klas zijn erg verbaasd dat wij geen honden eten. Ze vragen wat wij dan met onze oude honden doen. Laurens vertelt dat onze hond Floor al 12 jaar oud is. Dat komt hier bijna niet voor!
Verder sporten de kinderen hier ook: voetbal, basketbal, volleybal, dansen, zingen en scouting worden door de school georganiseerd. Het mooiste feest van het jaar vinden ze nieuwjaar: dat vieren ze met een barbecue rond een kampvuur.
Het waren enkele heel leuke lessen, waarin de kinderen, en ook Laurens en Giel, pas goed begrepen hoe verschillend het leven kan zijn.
Een meisje vroeg nog of alle mensen in Nederland zo mooi zijn met van die spitse neuzen.