Reisverslag Filippijnen, van Laurens en Giel

De bergen in het hoogland van Mountain Province zijn zo hoog dat we af en toe door de wolken reden. Na een lange en slingerende rit door de bergen arriveerden we dan eindelijk in Tadian.

Hier in Tadian is de School For Living Traditions, van waaruit het filmproject zal worden uitgevoerd. Deze school is bedoeld om de Igorot-cultuur aan de komende generaties door te geven, want het leven wordt hier ook steeds moderner. De mensen hier willen graag hun eigen waarden doorgeven. De school is ondergebracht in een soort technische streekschool, waar Igorot-kinderen verder studeren nadat ze de middelbare school hebben afgemaakt. De school heft een erg mooie campus, in een fantastisch mooie omgeving. De studenten lopen meestal in schooluniformen.

De Igorots zijn enorm gastvrij en doen er alles aan om gasten zoals wij zich thuis te laten voelen. Er was zelfs een speciale welkomstceremonie georganiseerd voor de familie Lenssen, waarbij de hele school en de leiders van het dorp aanwezig waren.

Giel: ik heb lekker gegeten .Ze hebben rijst en vis. Maandag om half 8’ s morgens hebben we feest gehad bij de buren, de high school . Op vrijdag hebben we 5 en een halfuur door de bergen gereisd. En toen was ik ziek!. Maandag ben ik 5 keer gevallen ….

Laurens: de ochtend begon met de vlagceremonie. Toen moesten we naar voren komen, dat was zwaar vernederend. Toen kwam het lied terwijl de vlag werd opgehijst.

Toen kregen we een traditionele Igorot dans. Ze gebruikten gongs. Het handvat was gemaakt van kaken van mensen want vroeger waren de Igorots koppen sneller. Zij gebruikten van het afgehakte hoofd de kaak.

(NB: het handvat was niet meer van een kaak gemaakt, maar van touw; tegenwoordig snellen de Igorots geen hoofden meer)

Toen moest mamma ook mee ook mee doen met dansen. Ze kon het erg aardig. We lachten ons dood, wat een giller. Tot onze schrik moest pappa ook mee doen. Als ik het maar niet hoef dacht ik.( Pap kon er niks van)

Toen moesten ik en Giel ook mee doen. We konden er niks van. De studenten lachten, dat was dus erg vernederend. Ze deden de adelaar en de kip na tijdens het dansen.

We gaven ook de klompen af die we gekocht hadden. We vertelden dat het een symbool was dat wij er geweest waren en dat het een symbool was van hoe het vroeger in Nederland was. Het paste ze wel, want ze zijn er erg klein.

Het eten was erg lekker we kregen ook wijn, heel vaak. Maar we aten veel vis en groente en fruit en veel rijst!!!

Deze eerste week worden we overal mee naar toe genomen, om ons zoveel mogelijk kennis te laten maken met de cultuur van de Igorots. We verheugen ons al op de wandelingen die we door de bergen en de jungle hier gaan maken, om te zien hoe de Igorots leven. Maar dat komt dus allemaal volgende week…

Groetjes,
Wiek, Diana, Laurens en Giel