In het begin der tijden was alles nog één en onderling afhankelijk. Het was een tijd van harmonie. In de bergen woonde Het Enorme Beest der Natuur, Gilalasi. Uit deze Grote Wolf werden vier kinderen geboren, eerst twee zoons, toen een dochter en ten slotte Nanola, de jongste zoon. De wolvenkinderen werden de stamouders van de indianen van de noordwestkust en vervolgens van alle andere volkeren.

Dat gebeurde als volgt: de vier wolvenkinderen speelden op een goede dag met een bal van magisch kristal. Gewoonlijk won Kawadilikala, de oudste en machtigste wolvenzoon, het spel, doch op een keer verloor hij van zijn jongste broertje, Nanola. Hij ontstak in razernij, huilde naar de vier windrichtingen en veranderde zijn broer in arendsdons. Hij blies het in wolken over de wereld en overal waar het dons de aarde raakte, bijvoorbeeld als sneeuw, veranderde het in een nieuw volk met een eigen taal. En zo kwam het dat het arendsdons dat ooit Nanola was de broederband werd tussen alle volken der aarde.

Nog steeds is arendsdons voor de indianen van de noordwestkust een symbool van vrede, vriendschap en de verbondenheid der volken. De wolf is het symbool voor familieband en samenleving. Vier wolven zijn een teken van de levenscyclus en het ontstaan aller dingen.