Zou het niet dwaas zijn als iemand uit de woestijn dezelfde kleren zou dragen als een Eskimo, of als iemand uit het hooggebergte van Zuid Amerika? De kleding van de woestijnbewoners is wijd en zorgt voor een beetje koelte in de hitte van de woestijn. Het is belangrijk, dat de kleding beschermt tegen de zon. Dat geldt gek genoeg ook voor de kleding die Eskimo's dragen. Eskimo's, die eigenlijk Inuït heten, wonen op sneeuwvlaktes die de zon zo erg weerkaatsen, dat ze zich daar goed tegen moeten beschermen. Daarnaast moeten de Inuït ervoor zorgen, dat zij in de extreme kou niet bevriezen. Daarom hullen ze zich in een aantal lagen kleding, meestal gemaakt van warm bont en dierenhuiden.

Bescherming tegen weer en wind
Eén van de redenen waarom we kleding dragen is om ons te beschermen tegen de invloed van het weer. Regen, sneeuw, droogte, hitte, vorst en wind kunnen allemaal erg ongezond zijn. De verschillen in klimaat vragen om verschillende manieren van beschermende kleding.

Geschikte materialen
In Nederland kan het weer erg wisselvallig zijn. 's Winters kleden we ons warm en in de zomer het liefst alleen maar in een korte broek en T-shirt. Bij regen trekken we regenjassen aan. Dat is bij alle andere volken net zo.
Natuurlijk kon men een paar eeuwen geleden niet zomaar een plastic jas aantrekken als het regende, want die bestonden nog niet. Mensen zochten in hun omgeving naar spullen die geschikt waren om er kleding van te maken. Die woongebieden waren nogal verschillend. Daarom werden er overal andere materialen gebruikt. Mensen die hun kleding uit de natuur moesten halen hadden niet altijd veel keus. Er waren niet zoveel materialen als in onze winkels en de materialen die er wel waren konden alleen met veel moeite worden verkregen.
De vroegste mensen konden beschikken over dierenhuiden, takken, gras, bladeren. Men leerde de materialen steeds beter verwerken en ontdekte technieken als spinnen en weven. Zo ontstonden er vele soorten textiel.
De indiaanse volken gebruikten materialen uit hun omgeving om er kleren van te maken. Van de gejaagde dieren werd bijna alles gebruikt en niet alleen de huiden en het haar. Van pezen werd garen gemaakt en van botsplinters naalden, zodat er stukken huid aan elkaar vast konden worden genaaid.

Wat men zoal droeg
De Inuït gebruikten veel bont en dierenhuiden. Er werd door hen veel gejaagd op grote zeedieren, zoals zeehonden en walrussen en die huiden werden gebruikt. Huiden van kariboes en ijsberen waren ook goed te gebruiken. De mensen uit het noordoosten gebruikten graag de huid van elanden en herten. Een enkel dier leverde dan genoeg materiaal op om iemand geheel te kunnen kleden. Dat was voor sommige volken wel anders, die moesten soms wel negentig tot honderd konijnen of wasberen vangen om voldoende vellen te hebben om kleding te kunnen maken, die warm genoeg was voor de winter.
Waar niet voldoende dieren leefden moesten de mensen hun toevlucht nemen tot het verwerken van grassen, takjes en ander plantaardig materiaal. Soms was plantaardig materiaal ook gewoon beter en prettiger dan bont. Zo maakten de mensen die aan de noordwestkust leefden kleding van de schors van cederbomen. Deze schors was zacht, warm en beschermde goed tegen de regen. Dat was voor deze mensen erg belangrijk, omdat het in hun gebied erg veel regende.

IJdelheid en belangrijke mensen
Mensen hebben niet alleen kleren om zich tegen het weer te beschermen. Al heel lang geleden gebruikte men kleding ook uit ijdelheid. Mensen gingen zichzelf en hun kleren versieren om zich te onderscheiden van anderen. Ze vonden zichzelf mooier met versierselen. Belangrijke mensen, zoals opperhoofden, krijgers en medicijnmannen versierden zich meer dan de gewone mensen om hun bijzondere positie binnen de stam aan te geven. Mensen binnen dezelfde stam gingen zich in grote lijnen op dezelfde manier kleden en versieren. Zo lieten ze zien dat ze bij elkaar hoorden en dat ze anders waren dan andere volken.

Feesten en ceremonies
Bij belangrijke gebeurtenissen, feesten en ceremonies dragen mensen graag bijzondere kleding. Soms is die kleding symbolisch. Zo laten krijgers van prairie-volken bij feesten zien hoe dapper ze zijn geweest. Aan de veren in hun tooi is te zien hoe ze zich in de strijd hebben gedragen. Dansers maken met hun kleding vaak dierfiguren, geesten en allerlei andere zaken duidelijk. Sommigen dragen prachtige maskers of hoofddeksels.
Zoals je ziet heeft de kleding bij ceremonies veel meer pracht en praal dan alledaagse kleren. Denk maar eens goed na: dat is bij jou toch ook zo?

Werk en kleding
Kleding moet ook functioneel kunnen zijn. Dat betekent dat ze niet onhandig moeten zijn, of in de weg moeten zitten als je een bepaalde taak moet verrichten. De meeste mensen die in de natuur leven dragen kleding waarin ze gemakkelijk kunnen bewegen. Bewoners van de grote bossen moeten door dichte begroeiing kunnen rennen, als ze op jacht zijn. Ze mogen niet aan hun kleding vast blijven haken. Hun kleren zijn daarop aangepast. Jagers hebben vaak een bloot bovenlijf en geen loshangende, lange haren.
Aan de kleding van krijgers zijn meestal elementen bevestigd van hout, metaal, of andere harde materialen. Die moeten hen in de strijd beschermen. Daarnaast proberen ze hun kleding te versieren met dingen die de tegenstander angst moeten aanjagen.