| |
 |
| |
Zwarte beer
baribal
Officiële naam
Ursus Americanus
Leefgebied
Alaska, Canada, Rotsgebergte en de bossen van de VS
Gewicht
Mannetjes: max 270 kg
Vrouwtjes: max 140 kg
Lengte
max 180 cm
Kleur
zwart, bruin, grijs, wit
Leeftijd
max 32 jaar
Voedsel
vruchten, wortels, noten, insecten, bessen, vis, kleine zoogdieren, aas
Sporen
pootafdrukken, poep, krabsporen op bomen
Vijanden
de mens
Bijzonderheden
samen met de bruine beer en de ijsbeer hoort de zwarte beer tot de gevaarlijkste
dieren ter wereld. |
Enkele jaren geleden maakten we een tocht door Alaska. Op een dag ontmoetten
we een man die ons uitnodigde tijdens de winter terug te komen. We vonden dit
nogal een vreemd voorstel. "Het is dan toch erg koud hier?", vroegen
we hem. Hij beloofde ons dat we het geen moment koud zouden hebben. De reden
waarom we in de winter terug moesten komen was: "dan zijn er geen muggen
en geen beren". Je kon tenminste veilig door het gebied reizen. Die zomer
kwamen we gelukkig geen beren tegen.
Jaren later, tijdens een reis door de Rocky Mountains in Canada, kwamen we
oog in oog te staan met een zwarte beer. Toen pas begreep ik echt, waarom het
in de winter veiliger reizen is door berengebieden. Maar wat een prachtig dier!
De beer was misschien iets kleiner dan ik me had voorgesteld, maar hij maakte
met zijn ongeveer 160 kg een grote indruk op me. Je kon zien dat hij berensterk
was. Rechtopstaand kon hij makkelijk over ons heenkijken. Hij voelde zich niet
door ons bedreigd en op zijn machtige poten liep hij weg. Even stopte hij nog
om zijn prachtige bruine vacht langs een boom te schuren.
De naam zwarte beer is dan ook een beetje verwarrend. Een zwarte beer hoeft niet
altijd zwart te zijn. Er zijn ook bruine, grijze en zelfs witte zwarte beren.
Vaak hebben ze een kleine witte vlek op de borst. De zwarte beer wordt ook wel
baribal genoemd. Dat is hetzelfde, maar deze naam is wel duidelijker nu we weten
dat een zwarte beer allerlei kleuren kan hebben.
In het najaar eten beren bijna de hele dag. Ze zijn op zoek naar vruchten,
bessen, noten, wortels en honing. Ze eten ook insecten, kleine zoogdieren en
vissen. In deze tijd komen ze wel 14 kg per week aan! Ze hebben zo genoeg vet
om tijdens de winterrust op te teren.
De drachtige vrouwtjes krijgen tijdens deze winterrust hun jongen, meestal
2, soms ook wel 4, na een draagtijd van 7 maanden. Als ze geboren worden zijn
de jongen blind en bijna helemaal kaal en wegen nog niet eens 1 kilogram. In
april, na het drinken van veel moedermelk, komen de jongen met hun moeder uit
hun hol. Ze blijven bij haar tot ze ca. 2 jaar oud zijn. Als de beren geen jongen
hebben leven ze alleen en zoeken elkaar slechts op tijdens de paartijd in mei
en juni.
Beren zijn geweldig goede klimmers. De jongen vinden dit een prachtig spelletje,
maar ook in geval van gevaar moeten ze van moeder hoog in een boom schuilen. |