baribal infocentrum - spreekbeurten

de zwarte beer, ofwel: de baribal

 
 
 
 
 
 

 
Zwarte beer
baribal

Officiële naam
Ursus Americanus

Leefgebied
Alaska, Canada, Rotsgebergte en de bossen van de VS

Gewicht
Mannetjes: max 270 kg
Vrouwtjes: max 140 kg

Lengte
max 180 cm

Kleur
zwart, bruin, grijs, wit

Leeftijd
max 32 jaar

Voedsel
vruchten, wortels, noten, insecten, bessen, vis, kleine zoogdieren, aas

Sporen
pootafdrukken, poep, krabsporen op bomen

Vijanden
de mens

Bijzonderheden
samen met de bruine beer en de ijsbeer hoort de zwarte beer tot de gevaarlijkste dieren ter wereld.

Enkele jaren geleden maakten we een tocht door Alaska. Op een dag ontmoetten we een man die ons uitnodigde tijdens de winter terug te komen. We vonden dit nogal een vreemd voorstel. "Het is dan toch erg koud hier?", vroegen we hem. Hij beloofde ons dat we het geen moment koud zouden hebben. De reden waarom we in de winter terug moesten komen was: "dan zijn er geen muggen en geen beren". Je kon tenminste veilig door het gebied reizen. Die zomer kwamen we gelukkig geen beren tegen.

Jaren later, tijdens een reis door de Rocky Mountains in Canada, kwamen we oog in oog te staan met een zwarte beer. Toen pas begreep ik echt, waarom het in de winter veiliger reizen is door berengebieden. Maar wat een prachtig dier!

De beer was misschien iets kleiner dan ik me had voorgesteld, maar hij maakte met zijn ongeveer 160 kg een grote indruk op me. Je kon zien dat hij berensterk was. Rechtopstaand kon hij makkelijk over ons heenkijken. Hij voelde zich niet door ons bedreigd en op zijn machtige poten liep hij weg. Even stopte hij nog om zijn prachtige bruine vacht langs een boom te schuren.
De naam zwarte beer is dan ook een beetje verwarrend. Een zwarte beer hoeft niet altijd zwart te zijn. Er zijn ook bruine, grijze en zelfs witte zwarte beren. Vaak hebben ze een kleine witte vlek op de borst. De zwarte beer wordt ook wel baribal genoemd. Dat is hetzelfde, maar deze naam is wel duidelijker nu we weten dat een zwarte beer allerlei kleuren kan hebben.

In het najaar eten beren bijna de hele dag. Ze zijn op zoek naar vruchten, bessen, noten, wortels en honing. Ze eten ook insecten, kleine zoogdieren en vissen. In deze tijd komen ze wel 14 kg per week aan! Ze hebben zo genoeg vet om tijdens de winterrust op te teren.

De drachtige vrouwtjes krijgen tijdens deze winterrust hun jongen, meestal 2, soms ook wel 4, na een draagtijd van 7 maanden. Als ze geboren worden zijn de jongen blind en bijna helemaal kaal en wegen nog niet eens 1 kilogram. In april, na het drinken van veel moedermelk, komen de jongen met hun moeder uit hun hol. Ze blijven bij haar tot ze ca. 2 jaar oud zijn. Als de beren geen jongen hebben leven ze alleen en zoeken elkaar slechts op tijdens de paartijd in mei en juni.

Beren zijn geweldig goede klimmers. De jongen vinden dit een prachtig spelletje, maar ook in geval van gevaar moeten ze van moeder hoog in een boom schuilen.

 
Wereldmuseum Rotterdam
Umista
Stichting AAP
         
     
wil je lid worden? klik dan hier
 
   

©1999-2008 Copyright Walas Media bv – Alle rechten voorbehouden – E-mail: berichten@baribal.nl
Hoofdredactie: Irma Verhoeven – Indiaans beschermheer: Joe Wilson – Medewerkers: Aurora, U’mista, Wa Kes, Gerben van Straaten, Ellen van den Beld, Andra Limmen, Henk de Roos, Joe Wilson, www.5over5.nl – Marketing: walas media – sitebouw door webconcepts