Sesamhoningkoekjes à la Maghreb

Smaken als levendige kleuren, een recept uit Duizend-en-één-Nacht

Ik was in de Kunsthal bij de ‘Schoonheid van de Oriënt’ en liep door de kleurige wereld van weelderige stoffen, rijke motieven en een palet gemaakt van de regenboog zelf. Het rijke en geschakeerde Leven onder de Wassende Maan. Ik dagdroom over de kleuren en kleuren worden geuren en smaken. Ik denk aan drukke Kasbahs en Soukhs en overvolle oosterse markten, aan zoete thee en gebakjes, die net zo bont smaken als de felgekleurde stoffen die we zien. Als ik thuis kom maak ik een pot sterke thee en samen met mijn moeder gaan we meer proeven van de ‘Schoonheid van de Oriënt. Ik doe 500 gram sesamzaad in een koekenpan om ze te roosteren. Dan rooster ik ook 250 gram amandelen zonder vliesje. Moeder maakt ondertussen 750 gram honing warm tot het vloeibaar wordt. De geroosterde amandelen wikkel ik in een theedoek en sla er met een hamer op. Een handig trucje om noten grof te malen. Ik pak het platte blik uit te oven en maak het goed schoon. Dan maak ik het wat vet met boter. Moeder schept de noten door de honing en laat het nog drie minuten koken. De keuken begint heerlijk te ruiken. Ik giet de honingmassa op het blik en laat het afkoelen. Samen snijden we dan de plak in ruitvormen.

Toen het klaar was aten we het bij de thee: moeder had donkerzwarte thee en ik groene.